نشست هنری با عنوان «هنر، پل پایدار دوستیها» با سخنرانی استاد مجسمهساز علی قصرالدشتی، روز چهارشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۳ در مرکز پژوهشی مجد شیراز و با حضور علاقهمندان به هنر و جمعی از فرهیختگان برگزار شد.
در ابتدای نشست، استاد قصرالدشتی بیان کردند که جهان هستی به گونهای است که همه چیز به هم پیوسته و وابسته است و کل نظام هستی به یکدیگر متصل است. ایشان با اشاره به انسان به عنوان موجودی جمعگرا، تأکید کردند که مهمترین نیاز بشر ارتباط است و برای رفع این نیاز، به پلی نیاز دارد که این پل میتواند به صورت ناخودآگاه هنر باشد.
وی افزودند: هنر ذاتاً با کل آفرینش و پیدایش همخوانی دارد و خواستگاه آن ریتم، هارمونی و نظم است، امری که در سراسر جهان هستی به وضوح مشاهده میشود.
در ادامه، استاد قصرالدشتی تأکید کردند که امنترین پل ارتباطی میان انسانها میتواند هنر باشد، به دلیل خاصیت و ظرفیتهای منحصر به فرد آن. همچنین اشاره کردند که بیشتر آثار خودشان در قالب حجم (مجسمهسازی) است و این فرم بهترین ابزار برای بیان احساسات میباشد.
در پایان، ایشان هشدار دادند که در جامعهای که روح هنری در آن دمیده نشدهاست و آثار هنری مشاهده نمیشود، فقرش به مراتب خطرناکتر خواهد بود.
وی خاطرنشان کرد: فقر فرهنگی به مراتب خطرناکتر است و خشونتهای انسانی میتواند منجر به اقدامات خطرناک شود.